دو مسـئله در اسـتفاده از ابزارهـای جدیـد مورد توجه اسـت؛ اول آنکه در مکتب امام حسـین (ع) دیـده نشـدن اصـل اسـت و دویـدن بـرای مشـهور شـدن بـا آموزه هـای دینـی ما ناسـازگار اسـت. مسـئله دوم در نظر داشـتن شـأن و جایگاه هیأت اسـت؛ بسـیاری از کارها حرام نیسـت اما انجام آن کار در شـأن هیـأت و دسـتگاه امام حسـین (ع) نیسـت. اگرچـه در بررسـی دقیق تـر متوجـه میشـویم برخـی از کارهـا بـه اسـم نـوآوری، ترو یـج ولنگاری بـوده و حرام اسـت.
